[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 20، شماره 3 - ( پاییز 1400 ) ::
جلد 20 شماره 3 صفحات 372-396 برگشت به فهرست نسخه ها
طراحی فارماکوفورهای بالقوه ضد لیشمانیا با استفاده از تکنیک محاسباتی کاربری جدید دارو
سنا عهدنو ، نیما رزاقی اصل ، بهنام محمدی قلعه بین
مرکز تحقیقات زئونوز، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران
چکیده:   (188 مشاهده)
زمینه و هدف: کاربری جدید دارویی عبارت است از کاربرد برخی از داروها برای درمان یا کنترل علائم بیماریهای دیگر. مزیت اصلی این تکنیک در انتخاب یک دارو به عنوان ترکیب الگو است که به دلیل عدم وجود مشکلات جدی درفارماکوکینتیک، بهینه سازی فارماکودینامیک را هدف قرار میدهد. با عنایت به اهمیت موضوع، پژوهش حاضر به آنالیز مجازی کاربری جدید برخی از دسته های دارویی با هدف دستیابی به فارماکوفورهای بالقوه ضد لیشمانیا اختصاص یافت.
روش کار: ساختار سه بعدی تعدادی از گیرنده های پروتئینی در انگل لیشمانیا بر اساس گزارشات مقالات معتبر از بانک پروتئینی بروک هاون (PDB) بدست آمدند تا کمپلکس آنها با ساختارهای منتخب دارویی با استفاده از تکنیک داکینگ مولکولی بررسی گردند. آنالیز کیفی و کمی الگوهای برهمکنش در کمپلکس های دارو- گیرنده داک شده، داروهایی که قدرت اتصال بالاتری به گیرنده داشتند را ارائه نمود و در نهایت الگوهای ساختاری یا فارماکوفورهای فرضی ضد لیشمانیا بر اساس ساختارهای دارویی برتر ارائه شدند.
یافتهها: بیشترین انرژی آزاد اتصال برای ناتگلینید در اتصال به آنزیم فارنزیل دی فسفات سینتاز (kcal/mol 13/30- ΔGb) میباشد. در ترکیبات استروئیدی، نورژسترل (kcal/mol 9/48-ΔGb ) و تستوسترون (kcal/mol 08/5-ΔGb ) قابلیت اتصال آنزیمی بالاتری نشان دادند و Arg82 نقش مهمی در برقراری پیوندهای هیدروژنی داشت. در الگوی ساختاری حلقهای جوش خورده، میرتازاپین بیشترین انرژی آزاد در اتصال به آنزیم دِاکسی اوریدین تری فسفات از خود نشان داد (kcal/mol 8/64-ΔGb). در کاربامازپین، استخلاف آمیدی در حلقه میانی زمینه را برای برقراری دو برهمکنش هیدروژنی مؤثر با اسیدهای آمینه Gln21 و Asn25 دِاکسی اوریدین تری فسفات فراهم نموده است.
نتیجه­ گیری: بر اساس آنالیز الگوهای اتصال، در ساختارهای دارویی استروئیدی و سه حلقه ای جوش خورده، امکان طراحی مولکولهایی که در آنها پتانسیل مهار همزمان چندین گیرنده پاتوژنی وجود داشته باشد، وجود دارد.
واژه‌های کلیدی: کاربری جدید، داروی ضد لیشمانیا، آدنیلیل فسفوریبوزیل ترانسفراز، داکینگ مولکولی
متن کامل [PDF 1962 kb]   (83 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل | موضوع مقاله: فارماکولوژی
دریافت: 1399/9/22 | پذیرش: 1399/12/20 | انتشار: 1400/2/20
ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Ahdeno S, Razaghi-Asl N, Mohammadi-ghalehbin B. Design of Potential Anti-Leishmanial Pharmacophores via In Silico Drug Repurposing. J Ardabil Univ Med Sci. 2021; 20 (3) :372-396
URL: http://jarums.arums.ac.ir/article-1-1961-fa.html

عهدنو سنا، رزاقی اصل نیما، محمدی قلعه بین بهنام. طراحی فارماکوفورهای بالقوه ضد لیشمانیا با استفاده از تکنیک محاسباتی کاربری جدید دارو. مجله دانشگاه علوم پزشکی اردبیل. 1400; 20 (3) :372-396

URL: http://jarums.arums.ac.ir/article-1-1961-fa.html



دوره 20، شماره 3 - ( پاییز 1400 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله دانشگاه علوم پزشکی اردبیل Journal of Ardabil University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.08 seconds with 30 queries by YEKTAWEB 4312