[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 13، شماره 1 - ( بهار 1392 ) ::
جلد 13 شماره 1 صفحات 24-34 برگشت به فهرست نسخه ها
تعیین الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی و حداقل غلظت مهاری وانکومایسین در استافیلوکوک‌های اورئوس و کواگولاز منفی جداشده از نمونه‌های بالینی کودکان در تبریز
شهرام عبدلی اسکویی، محمد آهنگرزاده رضایی، علی آژنگ، بابک عبدی نیا
چکیده:   (6283 مشاهده)

  زمینه و هدف: گونه‌های استافیلوکوک از جمله عوامل شایع عفونت‌های بیمارستانی و اکتسابی از جامعه می‌باشند. در دهه اخیر مقاومت این باکتری‌ها بویژه در محیط‌های بیمارستانی نسبت به انواع آنتی‌بیوتیک‌ها از جمله وانکومایسین به سرعت در حال افزایش است. هدف از این مطالعه بررسی میزان مقاومت ایزوله‌های بالینی استافیلوکوک اورئوس و استافیلوکوک‌های کواگولاز منفی جدا شده از کودکان مراجعه کننده به بیمارستان کودکان تبریز نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های رایج و تعیین MIC وانکومایسین می‌باشد.

  روش کار: در این مطالعه توصیفی و آینده‌نگر، طی یکسال از فروردین لغایت اسفندماه 1390 تعداد 88 ایزوله‌ استافیلوکوک شامل 53 گونه استافیلوکوک اورئوس و 35 گونه استافیلوکوک کواگولاز منفی از نمونه‌های بالینی بیماران جداسازی و وارد مطالعه شدند. الگوی حساسیت آنتی‌بیوتیکی ایزوله‌ها نسبت به 15 داروی ضدمیکروبی رایج با روش انتشار دیسک در آگار مطابق توصیه‌های CLSI و میزان MIC وانکومایسین با روش استاندارد E-test اندازه‌گیری شد.

  یافته‌ها: بر اساس نتایج تست آنتی‌بیوگرام ، وانکومایسین و ریفامپین جزو مؤثرترین و کلیندامایسین به همراه پنی‌سیلین جزو کم اثرترین داروهای ضدمیکروبی بر روی ایزوله‌های استافیلوکوک اورئوس و استافیلوکوک کواگولاز منفی بودند. بر همین اساس میزان شیوع سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین استافیلوکوک اورئوس بیش از 80% تعیین شد. با توجه به میزان MIC وانکومایسین بترتیب 2/13% و 3/3% ایزوله‌ها ی استافیلوکوک اورئوس و استافیلوکوک کواگولاز منفی دارای مقاومت حدواسط به وانکومایسین بودند اما هیچ ایزوله‌ مقاوم به وانکومایسین در این تحقیق شناسایی نشد.

  نتیجه‌گیری : هرچند سویه‌های دارای مقاومت کامل به وانکومایسین در بین ایزوله‌ها یافت نشد، اما شناسایی سویه‌های VISA در جامعه مورد مطالعه بهمراه گزارش‌های متعدد از ظهور سویه‌های مقاوم به وانکومایسین در ایران و سایر کشورها، ضرورت دقت پزشکان در تجویز وانکومایسین بعنوان داروی اصلی در درمان عفونت‌های استافیلوکوکی را روشن می‌سازد. همچنین لزوم استفاده از روش‌ MIC در تعیین حساسیت استافیلوکوک‌ها به وانکومایسین بیش از پیش آشکار می‌گردد.

واژه‌های کلیدی: استافیلوکوک اورئوس؛ استافیلوکوک کواگولاز منفی؛ مقاومت آنتی‌بیوتیکی؛ حداقل غلظت مهارکننده؛ وانکومایسین
متن کامل [PDF 226 kb]   (1307 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۱/۳/۱۸ | پذیرش: ۱۳۹۱/۵/۱۶ | انتشار: ۱۳۹۲/۱/۱
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Abdoli Oskouie S, Ahangarzadeh Rezaee M, Ajhangh A, Abdinia B. Antimicrobial Resistance Pattern and Minimum Inhibitory Concentration of Vancomycin among Staphylococcus aureus and Coagulase-Negative Staphylococci Isolated from Clinical Specimens of Children in Tabriz. J Ardabil Univ Med Sci. 2013; 13 (1) :24-34
URL: http://jarums.arums.ac.ir/article-1-124-fa.html

عبدلی اسکویی شهرام، آهنگرزاده رضایی محمد، آژنگ علی، عبدی نیا بابک. تعیین الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی و حداقل غلظت مهاری وانکومایسین در استافیلوکوک‌های اورئوس و کواگولاز منفی جداشده از نمونه‌های بالینی کودکان در تبریز. مجله دانشگاه علوم پزشکی اردبیل. 1392; 13 (1) :24-34

URL: http://jarums.arums.ac.ir/article-1-124-fa.html



دوره 13، شماره 1 - ( بهار 1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله دانشگاه علوم پزشکی اردبیل Journal of Ardabil University of Medical Sciences
Persian site map - English site map - Created in 0.1 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3921