:: دوره 9، شماره 3 - ( پاییز 1388 ) ::
جلد 9 شماره 3 صفحات 210-217 برگشت به فهرست نسخه ها
روند تغییرات شاخص های مرگ و میر در ایران طی سالهای 86-1350
فیروز امانی، انوشیروان کاظم نژاد، رضا حبیبی
چکیده:   (4490 مشاهده)

  زمینه و هدف: یکی از مولفه های مهم در برنامه ریزی های مربوط به سلامت هر جامعه، آمار و علل مرگ و میر در آن جامعه است. دانستن الگوی تغییرات مرگ و میر در هر کشوری می تواند از اهمیت بالایی برای برنامه ریزی های کشوری برخوردار باشد. در این مطالعه روند تغییرات الگوی مرگ و میر در ایران در طول 36 سال گذشته مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است.

  روش کار: در این مطالعه اطلاعات مربوط به 9740656 متوفی ثبت شده در سازمان ثبت احوال کشوری در فاصله سالهای 1350 تا1386 مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. برای آنالیز روند تغییرات زمانی الگوی کلی مرگ و میر، از روش های گرافیکی و مقایسه تغییرات روند مرگ ومیر ثبتی طی سالهای مورد بررسی استفاده نمودیم. اطلاعات در نرم افزار آماری اکسل تجزیه و تحلیل شدند.

  یافته ها: 4/60% مرگ و میر های ثبتی در مناطق روستایی و بقیه در مناطق شهری رخ داده بود. همچنین 1/61% کل موارد مرگ در مردان اتفاق افتاده بود. شاخص مرگ و میر خام بر اساس آمارهای موجود از 13 نفر به ازای هر 1000 تولد زنده در سال های 55-1350 به رقم 5 نفر در سالهای 90-1385 کاهش داشته است. همچنین شاخص امید به زندگی طی سال های مورد بررسی روند صعودی داشته و از رقم 2/55 طی سال های 55-1350 به رقم 71 طی سالهای 90-1385 رسیده است.

  نتیجه گیری: نتایج نشان دادند که الگوی مرگ و میر طی سالهای مورد بررسی به طور کلی تغییر یافته و شاخص مرگ و میر خام با روند نزولی و امید به زندگی با روند صعودی بیانگر توسعه شاخصهای سلامت و ارتقاء سطح بهداشت در کشور ایران می باشد.

واژه‌های کلیدی: شاخص های مرگ و میر، ‌ الگوی مرگ و میر، ‌ آمار ثبتی، ‌ سازمان ثبت احوال
متن کامل [PDF 176 kb]   (1771 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۸۷/۱۲/۱۳ | پذیرش: ۱۳۸۸/۱۰/۱ | انتشار: ۱۳۹۳/۱/۱۶


XML   English Abstract   Print



دوره 9، شماره 3 - ( پاییز 1388 ) برگشت به فهرست نسخه ها