:: دوره 18، شماره 2 - ( تابستان 1397 ) ::
جلد 18 شماره 2 صفحات 204-214 برگشت به فهرست نسخه ها
اثر پنتوکسی فیلین بر سطح نیتریک اکساید و هیستو پاتولوژی پانکراس موش‫های دیابتی
فرین ملکی فرد ، نوروز دلیرژ ، رحیم حب نقی ، حسن ملکی نژاد
گروه میکروب شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
چکیده:   (2588 مشاهده)
زمینه و هدف: مطالعات متعددی نشان داده اند که پنتوکسی فیلین دارای اثر آنتی اکسیدان و ضدالتهاب میباشد. اثرات محافظتی پنتوکسی فیلین در بیماریهای خودایمن نشان داده شده است. هدف از این مطالعه بررسی اثرات پنتوکسی فیلین بر هیستوپاتولوژی پانکراس در موشهای دیابتی شده بود.
روش کار: دیابت بوسیله چندین دوز متوالی و کم استرپتوزوتوسین (STZ) در موشهای سوری نر نژادC57BL/6 القا شد (mg/kg/day40، 5 روز متوالی). بعد از القای دیابت، موشها تحت درمان با پنتوکسی فیلین به مدت 21 روز (روزانه mg/kg/day 100، داخل پریتوئن) قرار گرفتند. میزان قند خون ناشتا بیشتر از mg/dl 250 معیار دیابتیک شدن موشها تلقی میشد. میزان تولید نیتریک اکساید در محیط کشت سلولهای طحالی سنجیده شد. پانکراس جداسازی شده و جهت بررسی هیستوپاتولوژیک به روش هماتوکسیلین ائوزین(H&E) و گوموری آلدهید فوشین (GAF) رنگ آمیزی گردید.
یافته ها: میزان تولید نیتریک اکساید در موشهای دیابتی درمان شده با پنتوکسی فیلین به طور قابل توجهی کاهش یافت (0/05(p<. ضمناً پنتوکسی فیلین سبب بهبود بافت پانکراس گردید. پنتوکسی فیلین سبب افزایش میانگین تعداد جزایر، قطر جزایر و تعداد سلولهای بتا گردید (0/05<p).
نتیجه گیری: این یافته ها نشان میدهد که پنتوکسی فیلین ممکن است اثر درمانی بر تخریب خودایمن سلولهای بتای پانکراس طی دیابت نوع 1 ناشی از القا توسط STZ در موش داشته باشد.
 
واژه‌های کلیدی: دیابت، پنتوکسی فیلین، نیتریک اکساید، پانکراس
متن کامل [PDF 273 kb]   (667 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله اصیل | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۶/۱۲/۱۵ | پذیرش: ۱۳۹۷/۳/۳۰ | انتشار: ۱۳۹۷/۴/۱۰



XML   English Abstract   Print



دوره 18، شماره 2 - ( تابستان 1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها